تبلیغات
دل نوشته ها .....

دل نوشته ها .....
 
قالب وبلاگ
آپلود عکس | آپلود | سایت آپلود عکس | اپلود عکس



نذر کرده ام


یک روزی که خوشحال تر بودم

بیایم و بنویسم که

زندگی را باید با لذت خورد

که ضربه های روی سر را باید آرام بوسید

و بعد لبخند زد و دوباره با شوق راه افتاد .

یک روزی که خوشحال تر بودم

می آیم و می نویسم که

" این نیز بگذرد "

مثل همیشه که همه چیز گذشته است و

آب از آسیاب و طبل طوفان از نوا افتاده است.


یک روزی که خوشحال تر بودم

یک نقاشی از پاییز میگذارم ،

که یادم بیاید زمستان تنها فصل زندگی نیست


زندگی پاییز هم می شود
،
رنگارنگ ، از همه رنگ ، بخر و ببر!


یک روزی که خوشحال تر بودم

نذرم را ادا می کنم


تا روزهایی مثل حالا

که خستگی و ناتوانی

لای دست و پایم پیچیده است

بخوانمشان و یادم بیاید که


هیچ بهار و پاییزی بی زمستان مزه نمی دهد

و هیچ آسیاب آرامی بی طوفان.



مهدی اخوان ثالث




طبقه بندی: شعـــــــر،
[ دوشنبه 28 بهمن 1392 ] [ 03:32 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]




گیرم زمانه آنچه که باید نمی دهد


 گیرم زمانه بدتر از این بد نمی دهد


        گیرم تمام دار و نداری که داشتم       


                                  از من گرفته است ومجدد نمی دهد                               


 گیرم به جای هر چه که پرسیده ام از او

   با من به غیر پاسخ شاید نمیدهد


                                  این غصه ها برای دلم خیر مطلق است                               


                                    وقتی خدا به بنده ی خود بد نمی دهد                                  


   با این همه به معجزه باید امید داشت


      باران گلی به خاک مردد نمی دهد





طبقه بندی: شعـــــــر،
[ پنجشنبه 17 بهمن 1392 ] [ 02:56 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]




  
چقدر حقیرند مردمانى كه                                                                                                             

 

            نه جرأت دوست داشتن دارند ،                                                                                                   

 

                               نه اراده ى دوست نداشتن                                                                                                

 

                                          ونه لیاقت دوست داشته شدن ،                                                                             

 

                                            با این حال مدام شعر عاشقانه میخوانند .                                                                                  






طبقه بندی: شعـــــــر،
[ سه شنبه 15 بهمن 1392 ] [ 02:04 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

مهربانی را بیاموزیم...


فرصت آیینه ها در پشت در مانده است


روشنی را می شود در خانه مهمان کرد


سایبان از بید مجنون


روشنی از عشق


می شود جشنی فراهم کرد


می شود در معنی یک گل شناور شد


دوستی را می شود پرسید


چشم ها را می شود آموخت


مهربانی کودکی تنهاست


مهربانی را بیاموزیم









طبقه بندی: شعـــــــر،
[ چهارشنبه 9 بهمن 1392 ] [ 10:42 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

تو تنها نیستی...

دوستانی در نزدیکی ات قدم می زنند،


که شاید هرگز نبینی...


مهربانی هایی که،


شاید بعد ها نصیبت شود...


گفته ی سهراب را گوش کردی؟؟؟


چشم هایت را شُستی؟؟؟


جورِ دیگر دیدی؟؟؟









طبقه بندی: شعـــــــر،
[ سه شنبه 8 بهمن 1392 ] [ 06:59 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

خوب ببین...

زندگی زیباست...


رنگارنگ است...


روزها خوبند...


ماه ها بهترند...


و سالها عالی ترند...


می گذرند....


و تو تمامی خوبی ها را تجربه میکنی...


قدم هایت که ایستاد...


روبرویِ خدایی...


رویِ ماهِ خدا را همانجا ببوس ;)









طبقه بندی: شعـــــــر،
[ سه شنبه 8 بهمن 1392 ] [ 06:54 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

دلم امشب صاف است

آسمان هم آرام


و هزاران فانوس


باد هم می آید


و نسیمی زیرک


سعی دارد که بفهماند شب


مظهر این همه تاریکی و دلتنگی نیست...


به گمانم فردا


روز خوبی باشد:


صورت ماه به من می گوید...!








طبقه بندی: شعـــــــر،
[ دوشنبه 7 بهمن 1392 ] [ 03:49 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

کوزه گر آهی کشید

دست هایش را به هم مالید و گفت :

زندگی یک کوزه است

عشق هم آب خنک



بعد رو به کوزه ای

عشق را اندازه کرد



باز هم آهی کشید

کوزه ها را می شمرد



در کنار کوزه ای

سفره اش را باز کرد



گفت : بفرما زندگی!

نان ،پنیرش تازه است

چای هم آماده است



زندگی در صبح زود

با خدا همسایه است



میوه های آبرو

آن طرف تر شسته بود

کوزه گر اما نشست

غرق شد در گفتگو



حرف هایش ساده بود

انتظارش هم به جا



گفت : هر کس کوزه اش

می تواند پر شود

با توکل بر خدا

ساکت و بی سر صدا



کوزه هایی دیده ام

با حقیقت آشنا

آسمانی مثل آب



آب هایی دیده ام

مثل باران پاک پاک



کوزه هایی خنده رو

کوزه هایی تکه تکه

پشت و رو



کوزه ای بی رنگ و رو



کوزه ای لبریز نور

کوزه ای مست غرور

کوزه ای جنس بلور



باز هم آهی کشید

دست هایش را به هم مالید وگفت:

من که ماندم

این چنین مست و خراب

تشنه ام من!

تشنۀ یک جرعه آب!!





طبقه بندی: شعـــــــر،
[ پنجشنبه 3 بهمن 1392 ] [ 08:27 ق.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

 شقایق گفت با خنده ؛ نه تب دارم ، نه بیمارم

  اگر سرخم چنان آتش ، حدیث دیگری دارم

  گلی بودم به صحرایی ، نه با این رنگ و زیبایی

نبودم آن زمان هرگز ، نشان عشق و شیدایی


 

یکی از روزهایی ، که زمین تب دار و سوزان بود

و صحرا در عطش می سوخت ، تمام غنچه ها تشنه

و من بی تاب و خشکیده ، تنم در آتشی می سوخت

ز ره آمد یکی خسته ، به پایش خار


 

و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود

ز آنچه زیر لب می گفت : شنیدم ، سخت شیدا بود

نمی دانم چه بیماری به جان دلبرش

افتاده بود ، اما طبیبان گفته بودندش


 

اگر یک شاخه گل آرد ، ازآن نوعی که من بودم

بگیرند ریشه اش را ، بسوزانند

شود مرهم برای دلبرش ، آندم شفا یابد

چنانچه با خودش می گفت ، بسی کوه و بیابان را



 

بسی صحرای سوزان را ، به دنبال گلش بوده

و یک دم هم نیاسوده ، که افتاد چشم او ناگه به روی من

بدون لحظه ای تردید ، شتابان شد به سوی من

 

 

به آسانی مرا با ریشه از خاکم جدا کرد و

به ره افتاد و او می رفت ، و من در دست او بودم

و او هرلحظه سر را رو به بالاها

شکر می کرد ، پس از چندی





هوا چون کوره آتش ، زمین می سوخت

و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت

به لب هایی که تاول داشت گفت : چه باید کرد؟



 

در این صحرا که آبی نیست

به جانم ، هیچ تابی نیست

اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من

برای دلبرم ، هرگز دوایی نیست



 

واز این گل که جایی نیست ، خودش هم تشنه بود اما

نمی فهمید حالش را ، چنان می رفت و

من در دست او بودم ، و حالا من تمام هست او بودم





دلم می سوخت ، اما راه پایان کو ؟

نه حتی آب ، نسیمی در بیابان کو ؟


 

و دیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت

که ناگه روی زانوهای خود خم شد ، دگر از صبر او کم شد

دلش لبریز ماتم شد ، کمی اندیشه کرد ، آنگه





مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت

نشست و سینه را با سنگ خارایی

زهم بشکافت ، زهم بشکافت
 




اما ! آه صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد

زمین و آسمان را پشت و رو می کرد

و هر چیزی که هرجا بود ، با غم رو به رو می کرد




نمی دانم چه می گویم ؟ به جای آب ، خونش را

به من می داد و بر لب های او فریاد

بمان ای گل ، که تو تاج سرم هستی

دوای دلبرم هستی ، بمان ای گل




و من ماندم نشان عشق و شیدایی

و با این رنگ و زیبایی

و نام من شقایق شد

گل همیشه عاشق شد 






طبقه بندی: شعـــــــر،
[ پنجشنبه 3 بهمن 1392 ] [ 08:11 ق.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

پدرم میگفت:

محبتت را به برگ ها سنجاق مزن

که باد با خود می بَرد...

محبتت را به آب جویی بریز

که با ریشه ها عجین شود...

ریشه ها هرگز اسیر باد نیست...

                              

                          مادرم میگفت:

                          پروانه ی محبتت را

                          به تار عنکبوتی بینداز که سیر نباشد...

                          محبتت را به خانه ی دلی بنشان

                          که خیال بیرون شدن ندارد...


                                                   و یاد معلمم بخیر...

                                                   هر وقت به آخر خط میرسیدم میگفت:

                                                   نقطه سر خط...

                                                   مهربان تر از خودت

                                                   با دیگران باش...









طبقه بندی: شعـــــــر،
[ یکشنبه 8 دی 1392 ] [ 08:31 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت!!


هر کجا وقت خوش افتاد، همانجاست بهشت...


دوزخ از تیرگیِ بختِ درونِ تو بوَد


گر درون تیره نباشد، همه دنیاست بهشت...



"صائب تبریزی"









طبقه بندی: شعـــــــر،
[ یکشنبه 8 دی 1392 ] [ 08:14 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]



امضای تازه‌ی من
دیگر
امضای روزهای دبستان نیست
ای کاش
آن نام را دوباره
پیدا کنم

ای کاش
آن کوچه را دوباره ببینم
آنجا که ناگهان
یک روز نام کوچکم از دستم
افتاد

و لابه‌لای خاطره‌ها گم شد
آنجا که
یک کودک غریبه
با چشم های کودکی من نشسته است

از دور
لبخند او چه قدر شبیه من است!

آه، ای شباهت دور!
ای چشم های مغرور!
این روزها که جرأت دیوانگی کم است
بگذار باز هم به تو برگردم!
بگذار دست کم
گاهی تو را به خواب ببینم!
بگذار در خیال تو باشم!
بگذار ...
بگذریم!

این روزها
خیلی برای گریه دلم تنگ است!



.: قیصر امین پور :.







طبقه بندی: شعـــــــر،
[ جمعه 6 دی 1392 ] [ 11:09 ق.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]



                              کاش می شد سرزمین عشق را در میان گام ها تقسیم کرد.


                              کاش می شد با نگاه شاپرک عشق را بر آسمان تفهیم کرد


                               کاش می شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز کرد


                               کاش می شد با پری از برگ یاس تا طلوع سرخ گل پرواز کرد


                               کاش می شد با نسیم شامگاه برگ زرد یاس ها را رنگ کرد


                               کاش می شد با خزان قلب ها مثل دشمن عاشقانه جنگ کرد


                                کاش می شد در سکوت دشت سبز ناله ی غمگین باران را شنید


                                بعد دست قطره هایش را گرفت تا بهار آرزوها پر کشید


                                 کاش می شد مثل یک حس لطیف لا به لای آسمان پر نور شد


                                 کاش می شد چادر شب را کشید از نقاب شرم ظلمت دور شد .


                                 کاش می شد از میان ژاله ها جرعه ای از مهربانی را چشید


                                 کاش می شد در ستاره غرق شد در نگاهش عاشقانه تاب خورد


                                 کاش می شد مثل قوهای سفید از لب دریای مهرش آب خورد


                            کاش می شد با کلامی سرخ و سبز یک دل غم دیده را تسکین داد


                                 کاش می شد با تمام حرف ها یک دریچه به صفا باز کنیم


                                  کاش می شد در نهایت راه عشق آن گل گمشده را پیدا کنیم .





طبقه بندی: شعـــــــر،
[ جمعه 6 دی 1392 ] [ 08:09 ق.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

اگر نمی‌توانی بوته‌ای باشی،


علف كوچكی باش و چشم‌انداز كنار شاه راهی را


شادمانه‌تر كن.


اگر نمی‌توانی نهنگ باشی، فقط یك ماهی كوچك باش،


ولی بازیگوش‌ترین ماهی دریاچه باش.

 

در این دنیا برای همه ما كاری هست كارهای بزرگ،


كارهای كمی كوچكتر و آنچه كه وظیفه ماست، 





چندان دور از دسترس نیست. 


اگرنمی‌توانی شاه راه باشی، كوره راه باش،


اگر نمی‌توانی خورشید باشی، ستاره باش، 


با بردن و باختن اندازه ات نمی گیرند


هر آنچه كه هستی،


بهترینش باش





طبقه بندی: شعـــــــر،
[ چهارشنبه 4 دی 1392 ] [ 05:32 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]

 

بــــــرگ زردی دیــــــــدم

 

 گوشـــه ی نهــــــــر روان

 

 در دل خود گفــــــــتم:

 

چه عجیـــــــب است و غریـــــــب

 

 روزگــاری او هـــــــم

 

 سبز بوده است و جــــــوان!!

 

ولی اکنـــــــون او هـــــم

 

طی چـــــــرخان زمــــــان

 

زردیش گشته نهـــــــــــان!!

 

 به ســـــــرم فکری زد

 

که شده است او بـــــــــیمار؟؟

 

نه نه این فکر خطاســــــــت

 

او در این فصل خــــــزان

 

شده همچون زر کمیاب گــــــــران...






طبقه بندی: شعـــــــر،
[ دوشنبه 2 دی 1392 ] [ 01:04 ب.ظ ] [ اعظم جلالی ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

تعداد کل صفحات : 16 :: ... 5 6 7 8 9 10 11 ...

درباره وبلاگ

زندگی وقت کمی بود و نمیدانستیم
همه عمر دمی بود و نمیدانستیم
حسرت رد شدن ثانیه های کوچک
فرصت مغتنمی بود و نمیدانستیم
تشنه لب ، عمر به سر رفت و به قول سهراب
آب در یک قدمی بود و نمیدانستیم
نظر سنجی
آیا این وبلاگ موثر بود ؟




تماس با ما
تماس با ما
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب




کد ِکج شدَنِ تَصآویر

music